Een dikke vacht vraagt een grondige controle
Bij de Puli heten de “dreadlocks” koorden. Alleen met je hand over de buitenkant strijken geeft weinig zicht op de huid eronder. Maak daarom van je controle een rustig moment waarop je de koorden voorzichtig opzij legt en ook de huid voelt.
Onderzoek koppelt een langere vacht soms aan vaker geregistreerde teken, maar de resultaten zijn niet eensluidend. Een studie uit 2025 vond bij honden geen effect van vachtlengte op het aantal teken of de duur van aanhechting. Een lange vacht kan het ontdekken wel bemoeilijken. In de geraadpleegde onderzoeken vonden we geen bewijs dat de Puli als ras uitzonderlijk gevoelig is. [1] [2]
De praktische conclusie voor jouw Puli: neem tijd om onder de koorden te kijken. Een dikke vacht is geen reden om aan te nemen dat je hond beschermd is, en een korte vacht maakt controle evenmin overbodig.
Hoe ziet een teek eruit?
Een teek kan aanvankelijk heel klein en plat zijn. Na het bloedzuigen wordt het lijf ronder en groter. De kleur varieert, bijvoorbeeld van bruin of donker tot grijsblauw. Bij nimfen en volwassen teken kun je acht pootjes zien; larven hebben er zes. Pootjes zijn bij een piepkleine of verborgen teek niet altijd goed zichtbaar. [3] [9]

Foto: Jarle Tryti Nordeide (Jtrytin), Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0. Voor weergave verkleind en omgezet naar WebP; oorspronkelijke foto via de bronlink.

Foto: CDC / Dr. Gary Alpert, PHIL 15993. Publiek domein, ongewijzigd.
Klik op een foto om hem groter te bekijken. Dit zijn echte foto’s, geen AI-beelden. Ze hebben verschillende vergrotingen en tonen geen werkelijke maat. Wacht niet tot een teek zo groot is als op de tweede foto.
Teek, tepel of huidbobbeltje?
Een teek zit met een smal aanhechtingspunt aan de huid en heeft een afzonderlijk lijfje. Een tepel, wratje of korstje kan erop lijken. Bekijk een vreemde plek in goed licht, eventueel met een vergrootglas. Trek nergens aan zolang je niet zeker weet dat het een teek is. Laat een onduidelijk bobbeltje beoordelen. [4]
Niet alleen aaien: voel de huid zelf
Tom controleert niet alleen de buitenkant van de vacht. Hij voelt voorzichtig de huid tussen de koorden af op hoogteverschillen en bekijkt een afwijkend plekje daarna beter. Dit is zijn praktische verzorgingstip, geen manier om op gevoel alleen een diagnose te stellen.
Leg de koorden opzij. Laat je vingertoppen rustig over een klein stukje huid glijden, zonder te krabben of te knijpen.
Voel je een bobbeltje? Stop daar, maak zicht op de huid en gebruik licht of een vergrootglas.
Zeker een teek? Verwijder hem zorgvuldig. Twijfel, pijn of een slecht bereikbare plek? Vraag de dierenarts om hulp.
Dit stappenplan past bij het advies om het hele lichaam met de handen te controleren. In tekenonderzoek werden honden ook handmatig onderzocht op kleine bobbeltjes. Voelen vult kijken aan: heel kleine teken kun je nog steeds missen. [5] [6]
Een vaste route helpt je niets overslaan
Onze redactionele suggestie: werk steeds van kop naar staart en bekijk beide kanten. Controleer rond de oren, nek en halsband, daarna borst, oksels, buik, liezen, poten, tussen de tenen en rond de staart. Kijk over het hele lichaam, ook waar je geen oneffenheid voelt. Deze aandachtspunten sluiten aan bij ESCCAP. [5]
Bij een Puli kun je telkens een klein “venstertje” tussen de koorden maken. Trek niet aan de huid en forceer geen vastzittende koorden. Laat je hond staan of liggen zoals hij prettig vindt, beloon rustig meewerken en geef pauzes. Kun je de huid door vervilting niet bereiken, vraag hulp bij de vachtverzorging. Houd de controle rustig; een wondje mag geen gevolg van het zoeken worden.
Zo verwijder je een teek zorgvuldig
Haal een gevonden teek zo snel mogelijk weg. Stel het niet uit tot hij volgezogen is. Gebruik een geschikte tekenverwijderaar en laat de dierenarts helpen als je de teek niet goed kunt bereiken of je hond niet rustig blijft. [4] [7]
- Maak zicht op de aanhechting. Leg de koorden opzij, zorg voor goed licht en laat zo nodig iemand je hond rustig ondersteunen.
- Gebruik jouw hulpmiddel correct. Met een fijne puntpincet pak je de teek zo dicht mogelijk bij de huid en trek je langzaam, gelijkmatig recht omhoog, zonder draaien of rukken. Knijp niet in het gezwollen lijf. [4]
- Heb je een tekenhaak met draaifunctie? Schuif de passende haak langs de huid onder de teek. Bij dit type draai je rustig in één richting zonder omhoog te trekken, tot de teek loslaat; daarna til je hem weg. Volg de handleiding van het precieze product. Pas deze draaibeweging niet zomaar toe op een pincet of ander type tang. [7]
- Controleer en ruim op. Bekijk de verwijderde teek en het plekje. Vermoed je achtergebleven delen, vraag dierenartsadvies en ga niet in de huid peuteren. Voer de teek afgesloten af, was je handen en reinig je hulpmiddel volgens de handleiding. [8]
Geen olie, alcohol, vaseline of zalf om hem los te krijgen. Niet verbranden, doorprikken of platknijpen. [5] [10]
Bekijk de veterinaire demonstratie van PDSA → De pagina bevat een instructievideo voor een tekenhaak.
Ontsmetten, niet ontvetten
Je bedoelt waarschijnlijk reinigen of ontsmetten. Een tekenbeet hoef je niet te “ontvetten”. Gebruik geen ontvetter, aceton of ander huishoudmiddel op de huid.
LICG noemt 70% alcohol of jodium, pas nadat de teek is verwijderd. Laat je dierenarts aangeven welk huidgeschikt middel en welke toepassing voor jouw hond en de plek passend zijn; gebruik niets bij oog of slijmvlies zonder advies. Een ander veterinair advies noemt zacht reinigen met water en zeep of een geschikt antisepticum. Die reiniging en chemische ontsmetting zijn verschillende dingen. [4] [8]
En bijenwas, bijenzalf of propolis?
In de geraadpleegde tekenadviezen vonden we geen aanbeveling om hiermee een tekenbeet te ontsmetten. Een productnaam als “bijenzalf” vertelt bovendien niet welke ingrediënten erin zitten. We nemen het daarom niet op als wondbehandeling. Vraag voor een concreet product eerst de dierenarts; smeer in ieder geval geen zalf op een nog aangehechte teek.
Maak een foto van het plekje en noteer de datum en lichaamsplek. Controleer of de huid tot rust komt. Kijk ook naar hoe je hond zich voelt; een schoon uitziend wondje sluit een later ziektebeeld niet uit. [4] [8]
Wanneer bel je de dierenarts?
Neem contact op bij toenemende roodheid, warmte, zwelling, pijn, pus of veel likken aan de plek. Bel ook als er mogelijk een deel van de teek achterblijft of verwijderen niet lukt. Een teek bij het oog of diep in het oor laat je veilig beoordelen. [3] [8]
Wordt je hond sloom, eet hij minder, krijgt hij koorts of gaat hij kreupel lopen, meld dan de tekenbeet en eventuele buitenlandse reis aan de dierenarts. Zulke klachten kunnen verschillende oorzaken hebben; stel zelf geen diagnose Lyme. Bij instorten, ernstige zwakte of benauwdheid is spoedhulp nodig. [10] [11]
Voor je hond neem je contact op met de dierenarts. Bij een tekenbeet of klachten bij jezelf volg je de menselijke adviezen van het RIVM en neem je zo nodig contact op met de huisarts.
Controle en bescherming horen samen
Teken komen via begroeiing op je hond; ze springen of vliegen niet. Controleer dagelijks en extra na bos, hoog gras of heide. Bespreek met je dierenarts een passend geregistreerd tekenmiddel, de gebruiksduur en reizen naar het buitenland. Controleer ook wanneer je hond al bescherming krijgt. Snelle verwijdering verlaagt het risico, maar er bestaat geen gegarandeerd veilige wachttijd. [3] [5] [10]
Gebruik middelen voor de juiste diersoort en volgens het etiket. Sommige hondenmiddelen zijn gevaarlijk voor katten; bespreek ook andere dieren in huis. Voor natuurlijke huismiddelen is de werkzaamheid niet vanzelfsprekend aangetoond. [10] [12]
Leg je vergrootglas, tekenverwijderaar en dierenartsnummer op een vaste plek. Zo hoef je niet eerst te zoeken wanneer je tijdens de controle iets ontdekt.
Bronnen en beelden
De Puli-controle is een redactionele toepassing van algemene veterinaire adviezen, aangevuld met Toms ervaring. Bij verwijdering onderscheiden we pincetten en draaitype haken: bronnen geven verschillende bewegingen, mede afhankelijk van het hulpmiddel. Volg de eigen productinstructie en vraag zo nodig een demonstratie.
- Risk factors for tick attachment in companion animals in Great Britain (2024) — verband met onder meer vachtlengte; geen Puli-specifiek bewijs.
- Probst et al. (2025) · Attachment sites and risk factors in dogs and cats — ontdekbaarheid en uiteenlopende bevindingen over vachtlengte.
- PDSA · Ticks on dogs — herkennen, controle en contact met de dierenarts.
- LICG · Teken en door teken overgedragen ziekten — recht verwijderen, verwarring met huidbobbeltjes en ontsmetting achteraf.
- ESCCAP Benelux · Teken — het hele lichaam controleren, aandachtspunten en bescherming.
- Ticks infesting domestic dogs in the UK (2016) — onderzoek met handmatige controle op kleine bobbeltjes.
- PDSA · How to remove a tick — draaitype haak met video en signalen van ontsteking.
- Virbac · How do I remove a dog tick? (5 oktober 2026) — hulpmiddelafhankelijke beweging en nazorg; fabrikantvoorlichting.
- CDC DPDx · Ticks — levensstadia en aantal poten; geen individuele diagnose.
- RSPCA · Ticks on dogs and cats — ziekteverschijnselen, bescherming en wat je niet op de teek smeert.
- PDSA · First Aid for pets — acute noodsituaties.
- ESCCAP Deutschland · Zecken beim Hund — geregistreerde middelen versus niet aangetoonde natuurlijke middelen.
Onderzocht op 8 oktober 2026. Fotobronnen en licenties staan bij de beelden. Beide foto’s zijn ongewijzigd overgenomen; het hulpmiddelenschema is een eigen illustratie. De checklist en de rustige werkroute zijn praktische redactionele hulpmiddelen.
Terug naar de kennisbank →
